sukukata 'ba'
Mengajar budak-budak tadika memang banyak cabaran. Walaupun budak-budak kecik je tapi cara nak mengajar tu kena ada tekniknya. Kalu tak diorang yang ajar aku balik nanti.
Ni pengalaman pertama aku mengajar dan ini juga pengalaman pertama aku berdepan dengan budak-budak bukannya sikit 25 orang tu. Macam-macam kerenah diorang ni. Kadang-kadang rasa cam tak larat nak layan tapi kadang-kadang seronok sebab diorang ni tak simpan rasa marah ke dendam ke. Kalu kena marah pun lepas tu diorang tegur kita balik. Siap leh bergurau lagi. Dengan sesama diorang pun camtu gak. Itu satu kelebihan mengajar budak-budak.
Di suatu pagi…
“Ari ni cikgu nak ajar tentang sukukata ‘ba’.” Aku mulakan kelas dengan topik sukukata.
“Sape yang boleh bagi cikgu satu perkataan yang bermula dengan bunyi ‘ba’?” Mula la ramai yang angkat tangan nak menjawab.
“Kita, cikgu.” Budak-budak ni suka bahasakan diri diorang tu ‘kita’.
Disebabkan ramai sangat yang nak menjawab aku pun suruh diorang jatuhkan tangan.
“Ok, sape nak jawab kena pegang hidung.” Cepat-cepat diorang pegang hidung. Ada yang sampai merah-merah hidung sebab pegang kuat sangat. Ni yang seronok ngan budak-budak ni. Belajar sambil bermain. Satu dari teknik mengajar yang aku belajar kat maktab.
“Ok, kamu .” Aku pun suruh seorang budak yang dari tadi beria-ia sangat nak menjawab.
“Baju, cikgu.” Budak tu terus bangun dan jawab.
Lepas tu aku mintak lagi diorang bagi perkataan lain lak. Kali ni aku suruh diorang pegang dagu. Biar diorang kenal anggota badan diorang.
“ok, asyraf.” Aku mintak seorang anak murid aku. Asyraf(bukan nama sbenar) berikan satu perkataan lain.
“bab*, cikgu.”
Alamak! Macam mana budak ni boleh terfikir lak perkataan tu. Aduiii…memang logik jawapan dia tu tapi tak kena tempat. Dalam hati aku nak tergelak rasa tapi kena kontrol nanti kang budak-budak ni mengejek asyraf lak. Aku pun suruh dia bagi perkataan lain.
Macam mana la perkataan tu boleh terlepas gak dari mulut budak tu ari ni. Kang kalu aku cakap betul kang diorang balik bagitau mak ayah diorang aku ajar anak-anak diorang sebut ‘bab*’ kang mati aku kene serang nanti.
Tapi bila aku teringatkan peristiwa tu aku mesti tersenyum sorang2 cam orang tak betul. Sebenarnya banyak lagi pengalaman yang lucu aku dengan budak2 ni. Seronok walaupun penat. Cuma kadang2 je bila ada yang nakal sangat2 tu yang aku tak tahan. Sbenarnya bebudak ni lebih takut pembantu aku dari aku. Pembantu aku tu jeling je diorang dah takut. Aku ni marah sampai kuar anak tekak pun diorang still tersengih2 cam kerang busuk. Pembantu aku kata aku ni lembut sangat ngan budak2. tak pandai nak garang2 ngan diorang. Aku memang tak reti sebab muka aku ni langsung tak garang walaupun nak marah sangat2 pun.
Dah dekat setahun dah aku mengajar budak2 tu. Banyak kenangan dengan diorang yang aku tak leh nak lupa. Diorang students pertama aku. Nanti rindu la kat diorang. Datang plak yang baru tahun depan.
I’ll miz u all my beloved studs…………..
1 comment:
hi teacher..
me too love kids...
they are very sacred n fun!!
take care...
Post a Comment